بیانیه کانون رهایی از ستم ملت بلوچ در آستانه سال نو

بای ذنبٍ قتلت

آزادگان جهان؛فرزندان آدم وانسانهای باوجدان

درآستانه آغاز سال نو قرار داریم سالی که آغازش در کشور ایران با جشن وسرور همراه است وهمه خوشحال وخندان هستند،اما توجه شما را به استان سیستان وبلوچستان جلب می کنیم که منطقه ای دورافتاده درایران وضمیمه این کشور است،آری دراینجا نه لبخندی بر لب مانده ونه شادی وخوشی وجود دارد،بلوچها در آستانه سال نو شمسی همه وهمه در یک عزای عمومی به سر می برند ،عزائی که فراگیر وهمه جانبه است وبر چهره این دیار ماتم نشسته است،بلوچستان جامه غم بر تن دارد ودر عزای بهترین فرزندان خودسوگوار است،فرزندان بیگناهی که جرمشان همان آزادیخواهی ودموکراسی است که مدافعین حقوق بشر آن را در شعار فریاد می زنند،اما نسبت به تحولات اخیر بلوچستان در سکوت به سر می برند،ماهم با ایجاد کانون رهائی از ستم ملت بلوچ قصد کمک وهمراهی به هرگونه حرکت دموکراسی وگفتمان دموکراتیک را داشته وداریم اما اکنون جز شرمندگی در مقابل قتل عام مردم بیگناه هیچ سخن تازه ای برای گفتن نداریم.سخنی که از آلام ودردهای این مردم بکاهد،وبه این نتیجه رسیده ایم که با هرکس باید به زبان قابل فهم خودش سخن گفت؛آخر چگونه ممکن است کسانیکه گفتگو را بر نمی تابند ما با آنها به گفتگو بنشینیم؛ما سخن از گفتگو می کنیم وآنها سخن از تائید حکم اعدام هفتصد نوجوان بیگناه؛وجالب اینجاست که ماهنوز بر گفتگوی خویش پافشاری داریم؛و این درحالی است که شاهد اعدام ودستگیری هستیم وهر روزمان همراه با غم وماتم است.درمملکتی که قلمها را می شکنند وزبانها را از حلقوم در می آورند ودستها را می برند با چه ابزار دیگری ما خواستار گفتگو ودیالوگ هستیم،ما تحصیلکردگان دختر وپسر عضو کانون رهائی از ستم ملت بلوچ با یقین بر اینکه بهترین مبارزه ،مبارزه مدنی است اعتراف می کنیم در بلوچستان این مبارزه علاوه براینکه زمان را برایمان طولانی وتبعات وهزینه ها را افزایش می دهد توفیری ندارد ومبارزه مثبت ومنفی را نیز مکمل مبارزه مدنی می دانیم وخاطر نشان می کنیم که فقط با کسانیکه در عمل به گفتگو اعتقاد داشته باشند گفتگو خواهیم کرد وبا کسانیکه معتقدند از طریق آتش وباروت سخن بگویند باید با آنها هم با ادبیات خودشان سخن گفت واگر غیر از این باشد قطعا نتیجه ای نخواهد داشت.

بنابراین به صراحت اعلام می کنیم که با تمام غیربلوچهای ساکن در سیتان وبلوچستان که مایل به گفتگو هستند حاضریم به گفتگو بنشینیم که بر مبنای منطق ومنطبق با معیارهای بین المللی در زمینه حقوق بشر مذاکره کنیم اما آنهائی که این ادبیات را قبول ندارند وبه اعدام وشکنجه ودستگیری اعتقاد دارند معتقدیم با آنها نیز با روش خودشان باید برخورد شود،درپایان نیز نا خرسندی خویش را از آزادی سه نظامی رژیم که به دستور رهبر جنبش مقاومت مردمی آزاد گردیدند ابراز می نمائیم.

ومن الله توفیق